Als je opkomt voor de middenklasse dan beweren sommigen dat je tegen mensen bent met een laag inkomen. Onzin natuurlijk, ik heb zelf nog in een sociale woning gewoond toen ik het vanwege mijn inkomen nodig had. Waar het om gaat, is dat sociale woningen terecht komen bij mensen die weinig verdienen.
Hieronder de uitgebreide tekst:
‘Met dertig anderen loten voor dezelfde woning’ kopte Het Parool onlangs over de verkoop van woningen in de Houthavens. Ook in Amstelveen, waar de woningmarkt sterk verbonden is met die van Amsterdam, is het dringen geblazen voor een koopwoning. Vooral de middenklasse is het kind van de rekening in regio Amsterdam.
Jarenlang was de politieke focus maar op één ding gericht: het realiseren van sociale woningbouw. In Amsterdam zijn de cijfers bijna ‘Cubaans’: 58 procent van de woningvoorraad bestaat uit sociale huurwoningen. In Amstelveen is dit meer dan 30 procent. Terwijl het inkomen van de Amstelveense bevolking 20 procent boven het landelijke gemiddelde ligt.
Het resultaat van het beleid is dat duizenden mensen vastzitten in hun goedkope sociale huurwoning. Ondanks een inkomen van boven de € 34.991,- kunnen ze niet weg, om de simpele reden dat er geen goed alternatief voor handen ligt. De gemeente legt daarnaast € 50.000 euro toe op een sociale huurwoning vanwege de lage grondopbrengst, zonder de garantie dat de woning bewoond wordt door mensen waar die voor is bedoeld.
Onlangs heeft de Tweede Kamer nog ingestemd met de plannen van minister Stef Blok voor meer doorstroming op de huurmarkt. Een inhaalslag op de goed bedoelde politiek van de afgelopen tientallen jaren, om alleen op te komen voor de laagste inkomens.
Het uitgangspunt hierbij is dat de sociale voorraad niet verslonst. De grote opdracht is, zoals Martin Sommer schreef in De Volkskrant, niet spectaculaire nieuwbouw maar het opknappen en onderhouden van de bestaande wijken. Daarnaast kan Amstelveen, door strenge regels vanuit Den Haag vanwege Schiphol, nog maar 2000 nieuwe woningen bouwen. Bij nieuwe projecten zal de middenklasse extra aandacht krijgen, dit betekent huurwoningen tussen de € 800,- en € 1.200.- en koopwoningen tussen de € 300.000,- en € 500.000,-.
Voor ouderen, die nu of in de toekomst extra hulp nodig hebben, creëren we woonservicezones waar zorg en ondersteuning binnen handbereik zijn. Ook stimuleert Amstelveen eigenaren van lege kantoorgebouwen om woningen voor verschillende inkomens te maken en waar mogelijk vooral voor starters en studenten. Naast de huidige uitbreiding van de Uilenstede campus roept het bestuur van de VU ons namelijk op om nog meer studenten te huisvesten.
Politiek gezien is het niet populair om aandacht te vragen voor het hogere segment. Het is echter wel degelijk van belang. Een project als de transformatie van het voormalige KPMG-gebouw naar middeldure en dure huurwoningen past bij onze bevolkingssamenstelling. We houden in Amstelveen rekening met onze positie als thuisbasis van internationale bedrijven.
De regio Amsterdam doet veel om de positie in het internationale economische veld te versterken. Vaak onder leiding van de Amsterdamse burgemeester Eberhard van der Laan gaan meerdere handelsmissies naar verschillende werelddelen. Met succes: het aandeel internationale bedrijven neemt toe in onze regio. Amstelveen heeft het grootste aantal expats, bijvoorbeeld al zo’n 1.500 Japanners.
Daarbij horen niet alleen voorzieningen als een internationale school en een verscheidenheid aan winkels, maar ook het aanbieden van geschikte woningen. Geld voor belangrijke voorzieningen zoals zorg, onderwijs en uitkeringen kunnen we alleen opbrengen als het economisch goed gaat.
Wethouder Herbert Raat (VVD) Wonen
Wethouder Peter Bot (BBA) Ruimtelijke ordening
Dit bericht verscheen ook op: HerbertRaat.com
